Punkt zero

To poniżej dotyczy naboru z ulicy, gdzie grasz o przekroczenie progu 50 i opłaca Ci się łatać najsłabsze ogniwo. Na szkołę liczy się tylko maks— tam nie ma najtańszych punktów, tam są wszystkie punkty, po kolei, w każdej konkurencji.

Kiedy masz już trzy liczby, nie patrz na to, czy jesteś „słaby”. Patrz, gdzie leżą najtańsze punkty. A leżą zawsze w konkurencji, w której jesteś najgorszy — i to nie jest pocieszanie, tylko sposób, w jaki zbudowana jest tabela punktowa.

Przeczytaj to jeszcze raz. Człowiek, który idzie z 3 na 12 podciągnięć, zgarnia 45 punktów. Ten, który idzie z 17 na 26 — czyli robi dokładnie tyle samo powtórzeń więcej — zgarnia 9.

Ta sama robota. Pięć razy różny zysk. Im niżej startujesz, tym więcej wyciągasz z każdego powtórzenia.

„Wyniki były słabe na początku, bo podciągnięcia wychodziły około trzech. Koperta też nie za bardzo zadowalająco. Kondycja akurat słabo. Było nad czym pracować.”

Kamil, 21 — pierwszy pomiar, listopad

Dziewięć miesięcy później: 29 podciągnięć, koperta na 74 punkty z 75, beep 10–11. Trzecie miejsce listy rankingowej w Szkole Aspirantów w Częstochowie.

Jego pierwszy zauważalny skok przyszedł w czwartym miesiącu— z 3 na 12. Przez pierwsze trzy nie działo się nic, co dałoby się pokazać. Jego słowa: „najgorszy był początek, żeby się odnaleźć w tym. Potem już wszystko szło”.

Trzy podciągnięcia to nie jest wyrok. To jest punkt zero — i tyle.